บทที่213

จนเมื่อเสียงของซูซีมู่ดังขึ้น “นี่เพลงอะไรอ่ะ?”

โล่เฟยเอ๋อหันหน้ามา มองไปทางซูซีมู่ทีนึง แล้วค่อยตอบ “ซ่อนคุณไว้ในใจค่ะ”

“ไม่เคยฝันว่าจะมีคุณตลอดไป เพียงแค่อยากซ่อนคุณไว้ในใจของฉันในชาตินี้…..”เสียงเพลงค่อยๆเบาลง สุดท้ายก็หายไป “

และสองมือของวางไว้บนพวงมาลัยรถ ไม่พูดอะไร ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะ

บทที่214

หลังจากหมอเฉิงตรวจร่างกายให้โล่เฟยเอ๋อ เพิ่งถอดหน้ากากออก

ซูซีมู่ที่เฝ้าอยู่ตลอดจึงรีบเอ่ยปากถามทันที “กระดูกไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรใช่มั้ยครับ?”

“กระดูกไม่มีปัญหาอะไรครับ เพียงแต่ว่าแผลมันลึกไปหน่อย เส้นเลือดบริเวณน่องมีเส้นนึงที่แตก ก็เลยทำให้มีเลือดออกเยอะ ผมจะรีบล้างแผล และเย็บแผลให้นะครับ

บทที่215

โล่เฟยเอ๋อได้พักในห้องตั้งแต่เช้า จนเที่ยงถึงลงมารับประทานอาหารเที่ยงที่ชั้นล่างตึก

หลังจากรับประทานอาหารเที่ยงเสร็จ เธอก็ไม่ได้ขึ้นไปบนตึก แต่เธอได้นั่งดูโทรทัศน์บนโซฟาที่ห้องรับแขก

ผ่านไปไม่นาน โทรศัพท์ในห้องรับแขกก็ได้ดังขึ้น

โล่เฟยเอ๋อไม่ได้คิดอะไรมาก เลยเอื้อมมือไปรับโทรศัพท์

ยังยกไม่ท