บทที่206

ลู่ยู่กำลังคุยกับเหซิงโม่อย่างเมามัน แล้วจู่ๆก็เห็นโล่เฟยเอ๋อลุกขึ้น เป็นอะไรที่น่าแปลกใจจริงๆเลย “เฟยเอ๋อเป็นไรไหม?”

เหซิงโม่ยักไหล่ ทำสีหน้าแบบ‘งงเหมือนกันกับคุณนั่นแหละ’

เหซิงถิงบอก “เฟยเอ๋อไปห้องน้ำแล้ว”

ลู่ยู่พยักหน้า ‘ออ’หนึ่งคำ แล้วบอกว่า :”ซูซีมู่เล่นแทนเฟยเอ๋อสักพักสิ!”

ซูซีมู่ก้มห

บทที่207

หลังจากซูซีมู่ขับรถออกไป โล่เฟยเอ๋อก็ไม่นอนเลย รอซูซีมู่อยู่ข้างหน้าต่าง

รอนานแล้ว น่าเบื่อแล้ว โล่เฟยเอ๋อเลยพิงราวระเบียงเขี่ยโทรศัพท์เล่น

ตอนสามโมงเช้า ในที่สุดก็มีเสียงเครื่องยนต์ดังมาจากชั้นล่าง ไฟสูงของรถส่องแสงจากด้านนอกมายังสวนด้านใน

ดวงตาของโล่เฟยเอ๋อเป็นประกาย จ้องมองออกไปนอกหน้าต่

บทที่208

สีหน้าของโจวหยุนยังไม่เปลี่ยนแปลง เธอพูดเบาๆ: “มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรอ? ทำไมฉันจำไม่ได้แล้ว?”

ได้ยินโจวหยุนพูดว่าจำไม่ได้ โล่เฟยเอ๋อกล่าวอย่างรวดเร็ว “นักออกแบบหยุน คุณทำไมจำไม่ได้แล้วเหรอคะ? ปีที่แล้วคุณให้งานฉันทุกวัน ให้วาดภาพออกแบบเหล่านี้ ซึ่งผู้ช่วยของคุณก็รู้เรื่องนี้เช่นกัน”

โจวหยุนไม