บทที่203

เจอเรื่องติด ๆ กันในตอนกลางวัน เลยทำให้โล่เฟยเอ๋อลืมเรื่องก่อนหน้าที่เธอกับซูซีมู่นอนด้วยกันบนเตียงไป

เธอจำไม่ได้จนกระทั่งถึงตอนเย็น เมื่อเธอทานข้าวเสร็จจากหน้าบ้านแล้วจะกลับไปพักผ่อนที่ห้อง เธอถึงเพิ่งนึกได้

โล่เฟยเอ๋ออาบน้ำตามปกติ เป่าผมให้แห้ง แล้วสวมชุดนอนนั่งไขว่ขาอยู่บนเตียงแล้วมองดูโ

บทที่204

ซูซีมู่กับโล่เฟยเอ๋อออกมาตอนห้าโมงครึ่ง ใช้เวลาบนถนนไปกว่า 1 ชั่วโมงครึ่ง

พอมาถึงที่หยู้ผินเซียงก็เป็นเวลาหนึ่งทุ่ม พวกลู่ยู่มาถึงก่อนแล้ว แต่ที่โล่เฟยเอ๋อคาดไม่ถึงคือซูยุ่นก็มาด้วย

หลังทุกคนทักทายกันก็ได้นั่งลง

เนื่องจากคนครบแล้ว ลู่ยู่จึงเรียกพนักงานมาเสิร์ฟอาหาร

พอเสริฟ์อาหารเสร็จ แน่นอน

บทที่205

ตอนแรกโล่เฟยเอ๋อเตรียมจะพาเรือนหลิงไปที่ห้องชั้นบนด้วยกัน แต่เรือนหลิงกลับไม่ได้คิดแบบนี้

รอหลังออกไปจากห้องโถงแล้ว เธอจึงหยุดเดิน

โล่เฟยเอ๋อได้ยินเรือนหลิงบอกว่าจะไปแล้ว จึงรีบเอ่ยถาม ”เรือนหลิง คุณไม่ไปเล่นด้วยกันกับพวกเราหรอ?”

“ไม่แล้วล่ะ ” เรือนหลิงพยักหน้า

โล่เฟยเอ๋อผิดหวัง“โอเค”

เรือน