ตอน 200
โดนเท
บทที่ 181
บทที่181
เช้าของวันถัดมา ในตอนที่โล่เฟยเอ๋อตื่น ซูซีมู่ก็ลุกนั่งเรียบร้อยแล้ว
โล่เฟยเอ๋อขมวดคิ้ว และเดินไปหาเขา “ทำไมคุณไม่เรียกฉัน แถมยังลุกขึ้นนั่งด้วยตัวเองอีก?”
“ผมไม่เป็นไร” ซูซีมู่ตอบอย่างเย็นชา
โล่เฟยเอ๋อไม่พูดอะไร เธอจ้องซูซีมู่แวบเดียวก็หันตัวและเดินเข้าไปในห้องน้ำ
แม้โล่เฟยเอ๋อจ
ตอน 201
บทที่ 182
บทที่182
ที่โล่เฟยเอ๋อพูดว่า จะลงไปซื้อของ ที่จริงแล้วก็แค่หาข้ออ้าง เพื่อหนีออกจากห้องนั้น
เมื่อเธอออกมาจากตึกคนไข้ เธอก็เดินเล่นอยู่ในสวนดอกไม้ที่อยู่ใต้ตึกอย่างไร้ซึ่งจุดหมายปลายทาง
เวลานี้เป็นช่วงที่หนาวที่สุด นอกจากสวนดอกไม้จะมีเพียงลมหนาว ก็ไม่มีอะไรเลย เนื่องจากโล่เฟยเอ๋อออกมาอย่าง
ตอน 202
บทที่ 183
บทที่183
วันนั้นหลังจากตื่นขึ้นจากการงีบกลางวัน โล่เฟยเอ๋อวิ่งไปที่ห้องหนังสือของซูซีมู่ด้วยความเคยชิน ในห้องหนังสือมีเพลงเปิดคลออยู่ ทว่าซูซีมู่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าต่าง…มองดูหิมะ
เมื่อเห็นหิมะขาวโพลนด้านนอก ดวงตาของโล่เฟยเอ๋อแวววับในพริบตา “หิมะตกแล้ว! ”
เธอพูดพลางก้าวฉับๆ เข้าไปใกล้ซูซีม