บทที่194

คนรับใช้ทำงานอย่างคล่องแคล่ว ไม่ถึงสิบนาทีก็เอาเสื้อกันหนาวตัวใหม่มาแล้ว

ซูซีมู่รับเสื้อกันหนาวจากคนรับใช้มา จากนั้นก็พูดกับโล่เฟยเอ๋อว่า “คุณถอดเสื้อกันหนาวที่ใส่ออกมาสิครับ”

โล่เฟยเอ๋อมองคนรอบๆแวบหนึ่ง พูดอย่างลังเลว่า “งั้นฉันออกไปเปลี่ยนข้างนอกนะคะ？”

“ไม่ต้องครับ” ซูซีมู่ส่ายหัว

โล่เฟยเ

บทที่195

ตอนที่ซูซีมู่ยังหลับไม่สนิทก็รู้สึกมีคนอยู่ในอ้อมกอด

ถึงแม้เขายังไม่ตื่นแต่ก็กอดให้แน่นขึ้นโดยการตอบสนองตามสัญชาตญาณ

การถูกกอดแน่นอย่างกะทันหัน ทำให้โล่เฟยเอ๋อที่อยู่ในอ้อมกอดของซูซีมู่ได้ดิ้นขึ้น

ร่างที่อยู่ในอ้อมกอดช่างอ่อนนุ่มหอมหวานมาก เธอกำลังดิ้นอยู่ในอ้อมกอด ความร้อนได้แผ่ซ่านออกจากห

บทที่196

ทีแรกโล่เฟยเอ๋อหลบหนีออกจากห้องนอนเพราะคิดว่า เมื่อซูซีมู่ตื่นมาคงจำเรื่องของเมื่อคืนไม่ได้

แต่พอเธอวิ่งออกจากห้องมาแล้วเธอถึงนึกขึ้นได้ว่าบนเตียงต้องมีร่องรอย

เมื่อเห็นร่องรอยพวกนั้นบนเตียง ถึงแม้ซูซีมู่จะเป็นปัญญาอ่อนก็ต้องเข้าใจอยู่ดีว่าเกิดอะไรขึ้น

เธอควรจะทำอย่างไงดี？ซูซีมู่รู้แล้วจะมี