บทที่191

“อืม……”ตอบด้วยเสียงเบาๆ ซูซีมู่ลืมตาขึ้น

ดวงตาของเขาเรียบเฉย ลุ่มลึกราวกับแม่น้ำที่ลึกจนไม่เห็นพื้น ไม่เหมือนกับคนที่ถูกปลุกให้ตื่นแล้วเกิดความตกใจและมีท่าทีมองด้วยสายตามั่วๆเลย

โล่เฟยเอ๋อหยุดชะงัก จากนั้นก็กล่าวว่า“คือฉัน……เห็นคุณหลับที่โซฟาจึงได้ปลุกคุณให้ตื่นค่ะ”

ซูซีมู่ตอบหนึ่งคำว่า “อื

บทที่192

เพราะตอนกลางคืนต้องไปที่คฤหาสน์ตระกูลซู ดังนั้นโล่เฟยเอ๋อกับซูซีมู่จึงอยู่ที่ปราสาทวิลล่าทั้งบ่ายของวันนี้

ตอนห้าโมงเย็น ทั้งสองจึงได้เดินทางออกจากวิลล่ามุ่งหน้าไปสู่คฤหาสน์ตระกูลซู

ทั้งสองยังไม่ทันเข้าไปภายในบ้าน ก็ได้ยินเสียงหัวเราะเฮฮาส่งออกมา

ที่บ้านหลักมีเพียงคุณปู่กับคนใช้อยู่ไม่ใช่หร

บทที่193