บทที่164

ซูซีมู่รู้จากปากของ คนขับรถหลี่ ว่าโล่เฟยเอ๋อให้เขากลับมาก่อน ตนเองไปทานข้าวกับเห้อจิ้นเหยา เมื่อโทรหาเธอเพื่อจะถามว่าเธอจะกลับบ้านกี่โมง แล้วจะให้ไปรับรึเปล่า

สุดท้ายเขาโทรไปโทรศัพท์ดังอยู่สิบกว่าวินาทีจนมันตัดสายไป โทรอีกครั้ง โล่เฟยเอ๋อก็โทรไม่ติดแล้ว

เขาเข้าใจผิดว่าโล่เฟยเอ๋อคงจะโกรธเขา

บทที่165

เสียงเคาะประตูทำให้โล่เฟยเอ๋อตื่นขึ้น

“ใครคะ?” โล่เฟยเอ๋อลืมตาขึ้นอย่างว่างเปล่า

เสียงของสาวใช้ดังขึ้นจากด้านนอก “คุณนายคะ ตอนนี้เจ็ดโมงสามสิบนาทีแล้วค่ะ”

เมื่อได้ยินว่าเจ็ดโมงสามสิบนาทีคำนี้ โล่เฟยเอ๋อรีบลุกจากเตียงทันที จากนั้นรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ

เธออาบน้ำอย่างรวดเร็ว หลังจากเปลี่ยนเสื

บทที่166

สองวันต่อมา ข่าวลือของโล่เฟยเอ๋อที่ร้านจิวเวลรี่ว่านฟู๋ยังอยู่โหมสะพัดอย่างรุนแรง

ถึงแม้โล่เฟยเอ๋อจะไม่สบายใจกับเรื่องนี้เป็นอย่างมาก แต่สุดท้ายมันก็แค่ข่าวลือ จะไปทะเลาะกับคนอื่นก็ไม่ใช่เรื่อง

แน่นอนว่าเธอไม่มีทางเอาเรื่องพวกนี้ไปบอกซูซีมู่ แต่เรื่องนี้ก็ยังไปถึงหูซูซีมู่ได้อยู่ดี

ล้อเล่นร