บทที่116

พอได้ส่งคุณหลินไป สีหน้าที่ยิ้มแย้มของ โจวหยุนก็เย็นชาลงทันที

เธอหันหน้าไป กล่าวกับโล่เฟยเอ๋อด้วยความโมโห:”ใครสั่งให้คุณมา? คุณมีสิทธิ์อะไรมาปากมากเรื่องนี้?คุณรู้ไหมว่าแขกท่านนี้สำคัญขนาดไหน ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาคุณรับผิดชอบได้หรอ?”

“ไม่มีใครสั่งให้ฉันมา ฉันมาเองค่ะ ต้องขอโทษด้วยค่ะ” โล่เฟยเ

บทที่117

เริ่มตั้งแต่วันที่ 2 โล่เฟยเอ๋อได้เป็นผู้ช่วยของโจวหยุน มีห้องทำงานส่วนตัวเป็นของตนเอง

งานของเธอก็ราวๆงานที่บริษัทดี้ก้วน เป็นงานออกแบบวาดภาพร่าง แต่ว่าเธอต้องวาดภาพร่างตามที่โจวหยุนขอมา และต้องนำภาพร่างให้กับโจวหยุน

ทุกครั้งที่โจวหยุนจะนำไปประมาณ วัน2วัน ถึงมาคืนให้เธอ

ถึงโล่เฟยเอ๋อจะรู้สึ

บทที่118

ได้ยินคนขับแก้ไขคำพูดของซูซีมู่ โจวเฉิงใจสั่นรัวๆ กลัวซูซีมู่จะโกรธมาก สุดท้ายความโกรธที่คาดไว้ก็ไม่ได้เกิดขึ้น ซูซีมู่ยังคงตอบอย่างจริงจังว่า：“ ผมจำวันที่ผิดแล้ว”

“เพราะประธานซูไม่ต้องเตรียมของขวัญวันคริสต์มาสให้ใคร ก็เลยจำวันที่ผิดหรือเปล่า? เหมือนลูกสาวผม หลายวันก่อนก็บอกให้ผมละ ต้องซื้อ