บทที่ 105

บทที่105 ดูแลโล่เฟยเอ๋อตอนเมา

ตอนซูซีมู่ไปถึงหยู้ผินเซียงนั้น ได้เห็นลู่ยู่กับเหซิงโม่ทั้งสองคนนอนคว่ำอยู่บนโต๊ะอาหาร ส่วนโล่เฟยเอ๋อนั้นกลับไม่เห็นแม้เงา

สีหน้าเขาได้หมองลงทันที เขาหันหน้าไปถามพนักงานที่พาเขาเข้ามาอย่างเกรี้ยวโกรธ”ยังมีอีกคนล่ะ”

พนักงานตกใจกับเสียงที่ซูซีมู่เอ่ยออกมา จึงถ

บทที่ 105

บทที่105

ลู่ยู่เพิ่งตัดสายทิ้ง เหซิงถิงที่อยู่ข้างๆก็ถามขึ้นมา “พี่ยู่ เป็นไงบ้าง เฟยเอ๋อมาไหม”

“เธอยังมีเรื่อง เลยไม่มาแล้ว” ลู่ยู่ส่ายหน้าพลางเอามือถือใสในกระเป๋ากางเกง

“เธอบอกช่วงนี้ได้ร่วมการอบรมของบริษัท เนื้อเรื่องที่เรียนนั้นมันสำหรับเธอ เธอต้องใช้เวลามากในการหาข้อมูล “ลู่ยู่นำคำพู

บทที่ 106

บทที่106

โล่เฟยเอ๋อมองดูสายที่ได้ว่างไปนานแล้วด้วยความเศร้าเล็กน้อย จากนั้นจึงวางมือถือลงช้าๆ

แน่นอนที่ซูซีมู่โทรมานั้นไม่ได้ต้องสื่ออะไร อย่างมากเขาเป็นเพราะลู่ยู่เล่าถึงเธอ ถึงได้โทรมาถามๆดูเท่านั้น แต่เธอยังคงดีใจเพราะเป็นสายจากเขาเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน

ที่แท้การรักใครสักคน สามารถทำให้คน