บทที่102

หลังจากวันนั้น โล่เฟยเอ๋อก็ไม่ได้เจอหน้าซูซีมู่อีกเลย

เมื่อโทรไปหาเขา เขาก็รับ แต่จะยุ่งทุกครั้ง เธอจึงไม่กล้าไปรบกวนเวลาทำงานของเขา

ส่วนเรื่องพูดข้อมูลคลาสเรียนอบรมพิเศษนั้น โล่เฟยเอ๋อก็ไม่กล้าเอ่ยขอซูซีมู่ให้ช่วยแต่อย่างใด

เพื่อไม่ให้ตัวเองตกหล่นเรียนไม่ทันในคลาสอบรมพิเศษนี้ เธอจะใช้เวลาพ

บทที่103

บทที่104

โล่เฟยเอ๋อหลับไปอย่างลึก ตอนเธอตื่นมานั้น ก็เป็นสิบโมงเช้าของอีกวันแล้ว

อาการแฮงค์เหล้าทำให้เธอปวดหัวอย่างรุนแรง และตอนเธอลืมตาขึ้นนั้น

สมองเธอนอกจากรับรู้ถึงปวดอย่างมากแล้ว อย่างอื่นรับรู้ไม่ได้เลย

เธอมองดูหน้าต่างข้างนอกอย่างมึนงงแล้วครู่หนึ่ง จึงรับรู้ว่าได้ถึงเช้าของอีกวันแล้ว เธอเลยรีบ