บทที่80 บุญคุณ

"แล้วถ้าข้าไม่พูดล้ะ?"โม่ฉีหมิงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาแววตาของขาเรียบเฉย

ในใจของด่องห้วนตกใจเล็กน้อยเขาจับดาบในมือแน่นขึ้นมองไปทางโม่ฉีหมิง：“ถ้าเยี่ยงนั้นเชิญท่านอ๋องนำความผิดทั้งหมดมาลงที่ประชาชนเถอะประชาชนรากหญ้ายินดีที่จะรับโทษนั้น"

เขาพูดทุกถ้อยคำอย่างชัดเจนด้วยสีหน้

บทที่ 81 วางแผน

ซิ้วมามามองหรูซูอย่างละเอียด ในใจนางก็รู้ทันที หรูซูน่าจะเป็นคนที่ท่านอ๋องกับพระชายาช่วยไว้เมื่อหลายวันก่อน เสียงของนางเหมือนกับพระชายาไม่มีผิด แถมยังทำตัวสนิทสนมวนเวียนอยู่ข้างตัวพระชายาตลอดเวลา แต่ว่าที่น่าขำก็คือ ครั้งที่แล้วอยากจะได้หน้าต่อหน้าพระชายา แต่กลับบาดเจ็บเอง กลับทำใ

บทที่ 82 ตกหลุมพราง

ขนตาของโล่หวินหลานยาวสวย ในห้องที่เงียบสงบแบบนี้นางเหมือนภูติตัวน้อยๆ เขามองไปที่นางอย่างเอ็นดู เขาไม่มีทางให้นางไปจากเขาแน่นอน

เขาใช้มือค่อยๆเปิดผมอออก แล้วค่อยๆจูบลงที่หน้าผากของนาง

ท่าทางการนอนของนางสวยมาก โม่ฉีหมิงถอดเสื้อคลุมของตัวเอง แล้วค่อยๆคลุมให้นาง