บทที่68เต้นรำ

พระตำหนักซินเห๋อด้านบนถูกห้อยด้วยโคมไฟเต็มพื้นที่แสงจากโคมไฟเป็นจุดๆดั่งทะเลนางในทั้งหลายต่างรีบจัดเตรียมงานอย่างเร่งรีบยังไม่ทันได้ก้าวเข้าไปภายในพระตำหนักก็ได้ยินเสียงเครื่องดนตรีต่างๆเพราะเสนาะหูดังมาจากไกลๆ

พลางเข็นรถเข็นของโม่ฉีหมิงสิ่งแรกที่เข้ามาแล้วเห็นปรากฏอยู่ตรงหน้

บทที่69ขับร้อง

โล่หวินหลานหัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะมองไปที่โม่ฉีหมิงนางรู้สึกเตรียมตัวเตรียมใจรับชะตากรรมที่เกิดขึ้นต่อจากนี้

หายใจเข้าลึกๆหนึ่งครั้งตอนนี้ในหัวค่อยๆคิดทำนองเนื้อร้องออกมาค่อยๆเปิดปาก“เรื่องราวมากมายในเมืองเล็กๆเต็มไปด้วยความสุขสีนต์เริงรื่นหากคุณมาถึงเมืองเล็กๆแห่งนี้ย่อมได้เ

บทที่70การคาดเดา

พอรู้ข่าวว่าโม่ฉีหมิงยืนเองได้แล้วดวงตาของเจียเฉิงตี้มีน้ำตารื่นขึ้นไม่ว่าจะในฐานะของพ่อหรือในฐานะฮ่องเต้เขาก็หวังว่าอาการบาดเจ็บของโม่ฉีหมิงจะถูกรักษาให้หายขาดหวังว่าเขาจะสามารถกลับมาใช้ชีวิตเหมือนคนปกติได้

ทุกคนต่างให้ความสนใจเกี่ยวกับใบหน้าของโม่ฉีหมิงท่ามกลางความดีใจเก