บทที่ 48

สงครามเย็น

นี่เป็นครั้งแรกที่โล่หวินหลานเห็นโม่ฉีหมิงโกรธขนาดนี้ นางตามเขาจนถึงจวนหมิงอ๋อง เขาไม่พูดอะไรเลยสักคำเดียว

เขาเหมือนน้ำในช่วงหน้าหนาว ที่มีไอเย็นกระจายตัวออกมาตลอดเวลา

โล่หวินหลานร้อนใจมาก นางกับโม่ฉีซิวไม่ได้มีอะไรกันสักหน่อย แต่พอเขาเห็นแบบนั้นก็อธิบายไม่ถูก ท

บทที่ 49

ประสบอันตราย

ตั้งแต่คืนวันที่ออกมาจากห้องเก็บของ โล่หวินหลานก็ไม่เห็นเงาของโม่ฉีหมิงเลย

แสดงว่าเขาอยากจะทำสงครามเย็นกับนางใช่ไหม ได้ สงครามเย็นก็สงครามเย็น ใครกลัวกันล่ะ

โล่หวินหลานหันหน้า แล้วเดินตรงไปยังหน้าประตูใหญ่ของจวนหมิงอ๋อง

แต่ว่าในใจของนางกับอึดอัดไม่สบายใจ

บทที่ 50

หัวใจ

กลางดึก แสงไฟภายในห้องส่องสว่าง

ถึงแม้ไฟจะสว่างอยู่แต่ว่าในใจของโล่หวินหลานกลับหนาวเย็น ในหัวของนางตอนนี้มันมีแต่สายตาที่เลือดเย็นของโม่ฉีหมิง เหมือนชีวิตของทุกคนอยู่ในกำมือของเขา เขาอยากจะฆ่าก็ฆ่า

ความรู้เหน็บหนาวนี้มันไม่รู้มาจากไหน

เสียงเคาะประตูดังขึ้น เสีย