บทที่ 417

มองหาความสนุก

ผ่านไปหลายวัน ชิวโม่ไป๋พร้อมด้วยลูกศิษย์และลูกศิษย์สะใภ้ได้เข้ามาทูลลา พวกเขาอยู่ที่ตำหนักองค์รัชทายาทนี้มานานหลายวัน ขืนอยู่ต่อไปคงจะทำให้ชาวบ้านว่าเอาไว้

อีกทั้ง ที่หุบเต๋นั้นพวกเขายังมีสมุนไพรเก็บเอาไว้ ต้องมีคนคอยดูแล ซึ่งสมุนไพรเหล่านั้นล้วนเป็นสิ่งล้ำค่า หา

บทที่ 418

ความวุ่นวายในราชสำนัก

เช้าตรู่วันที่สอง โล่หวินหลานตื่นขึ้นมา ก็ไม่พบโม่ฉีหมิงแล้ว ด้านนอกมีนางกำนัลมากมายยืนอยู่ ทุกคนล้วนคอยตั้งใจฟังว่าด้านในมีเสียงอะไรหรือไม่ เมื่อได้ยินเสียงแล้วจึงจะกล้าเข้าไป

โม่ฉีหมิงนั้นสายตาเฉียบแหลม นางกำนัลที่เขาส่งมาให้ดูแลนาง ล้วนเป็นนางกำนัลที่ฉล

บทที่ 419

คำหลอกลวง

เขาวุ่นอยู่ในวังหลวงทั้งวัน กว่าจะได้กลับมาที่ตำหนัก ยังไม่ทันได้เข้าไป ก็เห็นนางกำนัลรีบวิ่งออกมา ราวกับพบเจองูในห้องโถงหลวง

"พวกเจ้าเป็นอะไรไป?" โม่ฉีหมิงถาม

นางกำนัลตอบกลับ “องค์รัชทายาทเพคะ เมื่อครู่พระชายารับสั่งว่าอาหารไม่ถูกปาก ให้ไปทำมาใหม่ ตอนนี้ทำใหม่