บทที่ 412 เจ้าคือหนึ่งเดียว

โม่ฉีหมิงยื่นมือไปกอดนางแน่น กอดร่างที่สั่นเทาของนาง

เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันนี้ คนที่เข้มแข็งอย่างโล่หวินหลานจะอ่อนแอขนาดนี้ เขาอยาจะโอบกอดนางเอาไว้ อยากจะปกป้องนางเอาไว้

"เรากลับกันเถอะ ยังมีหลายอย่างที่ยังทำไม่เสร็จ" โม่ฉีหมิงโอบไหล่นางแล้วพานางเดินกล

บทที่ 413 งานพิธีอภิเษกสมรสยังคงดำเนินต่อไป

เสียงดังมาจากด้านในห้อง ทั้งคู่จึงหันไปมอง

ทั้งสองเดินเข้าไป เห็นว่าชิวโม่ไป๋และหมิงซีฟื้นขึ้นแล้ว แล้วมองทั้งคู่อย่างมึนงง

"เสี่ยวฮัว เจ้ายังทำพิธีอยู่ไม่ใช่หรือ?นี่มันเรื่องอะไรกัน?" หมิงซีที่มองโล่หวินหลาน ซึ่งตอนนี้นางถอดชุดเจ้าสาวออกแล

บทที่ 414 เข้าห้องหอ

เพียงแต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม เพราะคนที่มาร่วมงานน้อยลง แต่ก็ล้วนเป็นคนกันเอง ที่มาแสดงความยินดีจากใจ

โล่หวินหลานคลุมผ้าแดงอีกครั้ง และทำตามสิ่งที่ผู้ทำพิธีกล่าว นางไม่อยากจะคิดสิ่งอื่นอีกแล้ว นางจับผ้าแดงที่มัดเป็นช่อซึ่งมีโม่ฉีหมิงจับอีกด้านหนึ่ง

"สามีภรรยากราบ