ตอน 410
คุณหมอสุเรศ
บทที่ 410 หอยทากมาทีหลัง
เบื้องหน้าคือหลุมดำที่ไม่มีสิ้นสุด โม่ฉีหานหัวเราะในลำคอ แววตาข
องเขายังคงไม่ยอมแพ้
"ท่านพ่อ โม่ฉีหานชักนำองค์ชายดงเหอมาที่นี่ คงเพราะถูกองค์ชายดงเหอกล่าวยุแยง เพื่อที่จะทำให้เกิดความไม่สงบสุด ขอท่านพ่อได้โปรดลงโทษองค์ชายดงเหออย่างหนักด้วยเถอะ"
โม่ฉีหมิ
ตอน 411
บทที่ 411 ชีวิตมีขึ้นมีลง
"เจ้าหุบปาก！ใกล้ตายแล้วยังกล้ามาหลอกข้าอีกหรือ?" เย่เซียวหลัวจับตัวของโล่หวินหลานแล้วเดินออกไปด้านนอก
โม่ฉีหมิงขมวดคิ้วแววตาของเขาเย็นยะเยือก ฉินหยิ่นที่อยู่ข้างๆนั้น ยื่นธนูให้กับเขา เขาจับคันธนูแน่น มีเหงื่อออกมาที่มือ
ตอนแรกเขาต้องการที่จะปล่อยเย่เซียวหลั
ตอน 412
บทที่ 412 เจ้าคือหนึ่งเดียว
โม่ฉีหมิงยื่นมือไปกอดนางแน่น กอดร่างที่สั่นเทาของนาง
เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันนี้ คนที่เข้มแข็งอย่างโล่หวินหลานจะอ่อนแอขนาดนี้ เขาอยาจะโอบกอดนางเอาไว้ อยากจะปกป้องนางเอาไว้
"เรากลับกันเถอะ ยังมีหลายอย่างที่ยังทำไม่เสร็จ" โม่ฉีหมิงโอบไหล่นางแล้วพานางเดินกล