บทที่ 385 วางแผนช่วยตัวเอง

สุดท้ายแล้วเขาก็สูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อให้อารมณ์ของตัวเองนั้นนิ่ง ต้วนกุ้ยเฟยหันไปมองนางกำนัล แล้วยื่นมือออกไป

“พยุงข้ากลับไปที” ต้วนกุ้ยเฟยไม่มองรัชทายาทอีก แล้วก็เดินจากไปทันที

เงาจากด้านหลังของนางผอมลงไปมาก ร่างกายอ่อนแรง แทบจะไม่มีราศีของพระสนมเอกอยู่อีก

บทที่ 386 แผนในแผน

ไม่รู้ว่าทำไม เสียงของโม่ฉีหมิงมันเหมือนมีอำนาจที่ทำให้ปฏิเสธไม่ได้ คำสั่งของเขา แม้แต่รัชทายาทก็ยังไม่กล้าปฏิเสธ

หลังจากที่รัชทายาทกลับไปแล้ว โม่ฉีหมิงก็เดินมายังหลังฉากบังลม แล้วก็โอบตัวโล่หวินหลานไว้

“ต้องไปสอบสวนคนพวกนั้นตอนนี้เลยหรอ?” โล่หวินหลานเงยหน้ามองเขา

บทที่ 387 ปลดเป็นสามัญชน

จากการเค้นถามฮ่องเต้เจียเฉิง ต้วนกุ้ยเฟยไม่มีความกล้าที่จะเงียบต่อไปได้อีก

แต่หากบอกไปว่าที่นางไปที่คุกหลวงเพื่อให้พวกเขาแก้ไขคำให้การ ก็จะทำให้ฮ่องเต้เจียเฉิงสงสัยตัวนางเข้าไปอีกน่ะสิ?

“ฝ่าบาท หม่อมฉันคิดถึงลูก แค่อยากจะไปถามพวกนักโทษว่าลูกของหม่อมฉันอยู่ที่