บทที่ 382 เสียใจ

ในวังหลวงก็ไม่สงบ ตำหนักของเย่ฮองเฮาก็ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่ไม่มีใครเข้าไป แม้แต่ฮ่องเต้เจียเฉิงเองก็ไม่ไปวังหลังเลย

นางกำนัลเก็บดอกพลัมสีแดงเข้ามา เย่ฮองเฮาตัดกิ่งของดอกพลัม เพื่อทำให้มันเป็นรูปเป็นขึ้นมา ทำให้กิ่งก้านใบมันดูเป็นระเบียบเรียบร้อยขนาดนี้

“ช่วงนี้ฝ่า

บทที่ 383 อาหารตะวันตกไม่อร่อย

“หาจนเจอสุดท้ายก็ต้องแยกจาก หากต้องแยกจาก สู้ไม่ต้องเจอหน้ากันจะดีกว่า ก็เหมือนในตอนแรก ช่วงเวลานั้น ข้าแทบจะไม่รอดแล้ว ยังดีที่ข้าอดทนจนผ่านมาได้” โล่หวินหลานพูดแล้วยิ้ม

เมื่อได้ยินนางอธิบาย โม่ฉีหมิงก็เอามืออีกข้างโอบขอนางเอาไว้ ใบหน้าของเขาแนบติดกับใบหน้าขอ

บทที่ 384 ยุทธภพเย่นเหมิน

หมิงซีคงไม่ได้พูดอะไรกับเขาไปหรอกนะ?

โล่หวินหลานนั่งลง แล้วพูดว่า “หมิงซีดูแลข้าดีมาตลอด ท่านตาสั่งให้เขาลงเขามาคุ้มครองข้า ก็ต้องเป็นห่วงข้ามากเป็นพิเศษอยู่แล้ว แต่ว่าคนที่หมิงซีชอบคืออาลั่วหลัน”

ถึงแม้ตอนนี้หมิงซีจะไม่รู้ตัว แต่ว่าคนที่มองอยู่ข้างๆอย่างโล่ห