บทที่ 379 ความเป็นความตาย

มองจากสายตาอันชั่วร้ายของ เวินอ๋อง โล่หวินหลานหวังรู้ว่าเขาไม่ปล่อยเขาไปแน่ๆ ไม่แน่อาจจะใช้ตัวเองมาขมขู่โม่ฉีหมิง

“เวินอ๋อง นางอยากทำยังไงก็ได้ นางปล่อยพวกเขาไป แล้วแต่นางจะทำอัไรกับข้าก็ได้” โล่หวินหลานยักคิ้ว หนึ่งก้าวหนึ่งก้าวค่อยๆเดินเข้ามาตรงหน้า

ลองใช้

บทที่ 380 ความรักที่ชื่นมื่น

ภายในตำหนักหมิงอ๋องมีความสงบร่มลื่น หิมะในยามเช้าได้ตกลงบนพื้นดิน ทำให้หิมะที่มีอยู่แล้วเพิ่ขึ้นมาอีกหนึ่งชั้น

แสงแดดในยามเช้าได้ส่องเข้ามาในห้องผ่านหน้าต่าง ผ่านผ้าม่านที่มัวๆและตกกระทบบนร่างกายของสองคน

เจ็บทั้งตัวไปเลย และที่แขนก็เมื่อยมาก โล่หวินหลานบิ

บทที่ 381 พระชายาเขินอาย

ฮ่องเต้เจียเฉิงมองเห็นฎีกาที่ส่งมาให้กับเขาอย่างไม่ขาดสาย สีหน้าของเขาเริ่มซีดขาว

รายละเอียดในฎีกามีแต่เรื่องของเวินอ๋อง เรื่องของตำหนักเวินอ๋องข่าวเรื่องที่เมื่อคืนจวนเวินอ๋องถูกศัตรูมาแก้แค้นถูกแพร่กระจายออกไปทั่วภายในหนึ่งคืน สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ เวินอ๋องไม่รู