บทที่ 36 เหน็บแนม

ต้วนกุ้ยเฟยปลอบฮ่องเต้ไปด้วย แล้วก็พูดกับคนที่มาแจ้งว่า “บังอาจ รัชทายาทอยู่ดีดี จะตายไปได้ยังไง เจ้ารู้ไหมโทษหลอกลวงเบื้องสูงมันเป็นยังไง?”

ขันทีที่เข้ามารายงานนมีความตื่นตระหนก “หม่อมฉันมิกล้า เมื่อครู่องครักษ์ของจวนหมิงอ๋องมาแจ้งว่า องค์รัชทายาทสิ้นพระชนม์แล้วพะยะค่ะ”

บทที่ 37 สถานการณ์พลิก

โม่ฉีหานมองไปที่โล่หวินหลาน ในใจก็คิดตามคำพูดของนาง เท่าที่เข้ารู้จักนาง นางไม่มีทางพูดอะไรโดยไม่มีต้นสายปลายเหตุ จะต้องมีเรื่องอะไรที่นางไม่รู้อีกแน่นอน เรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ยังไม่ค่อยเท่าไหร่ กลัวแต่เรื่องที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้มากกว่า

หากมันเป็นผลของสถานการ

บทที่ 38 คุก

โม่ฉีสิงพูดเสียงเข้มว่า “สวินเทียน? หากข้าจำไม่ผิด สวินเทียนเป็นคนของจวนเวินอ๋องไม่ใช่หรอ” เขามองไปที่ต้วนกุ้ยเฟย สายตาของเขาไม่มีอารมณ์ความรู้สึกอะไร

ต้วนกุ้ยเฟยเห็นฮ่องเต้มองมาที่นาง คิดว่ายังไงก็หนีไม่พ้นแล้ว ยังไงก็จะให้เรื่องนี้โยงไปถึงเวินอ๋องไม่ได้

ต้วนกุ้ยเฟยยิ้ม