บทที่ 34 ลอบกัด

พวกเขาเกี่ยวผ้าขึ้นมาจากกะละมังอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็กางมันออกบนโต๊ะ แล้วค่อยๆสำรวจ บนผ้าเหมือนจะมีคราบผงสีขาวเหลืออยู่

โล่หวินหลานยื่นมือไปปาดเศษผงขึ้นมา แล้วมองมันอย่างละเอียด จากนั้นนางคิดจะเอาเข้าปากไปลองรสชาติ มือใหญ่ๆมือหนึ่งก็จับรั้งมือของนางไว้

“ห้ามลองนะ บ

บทที่ 35 ฆ่าตัวตาย

ฉินหยิ่นก้มหน้าลง แล้วเหลือบไปมองเย่หวินที่ไม่พูดอะไร ในใจก็แอบคิดว่า “ปกติเห็นเป็นคนเงียบๆ จริงๆแล้วก็ไม่ใช่จะเป็นคนไม่รู้สึกอะไร ท่านอ๋องกับพระชายาจะทำอะไรกัน ก็ไม่เลือกสถานที่เอาซะเลย”

จากนั้นเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังกับโม่ฉีหมิงที่กำลังหัวเสียกับโล่หวินหลานที่ทำ

บทที่ 36 เหน็บแนม

ต้วนกุ้ยเฟยปลอบฮ่องเต้ไปด้วย แล้วก็พูดกับคนที่มาแจ้งว่า “บังอาจ รัชทายาทอยู่ดีดี จะตายไปได้ยังไง เจ้ารู้ไหมโทษหลอกลวงเบื้องสูงมันเป็นยังไง?”

ขันทีที่เข้ามารายงานนมีความตื่นตระหนก “หม่อมฉันมิกล้า เมื่อครู่องครักษ์ของจวนหมิงอ๋องมาแจ้งว่า องค์รัชทายาทสิ้นพระชนม์แล้วพะยะค่ะ”