บทที่316 คำพูดในฝัน

โล่หวินหลานลืมเเล้วว่านี่คือครั้งที่เท่าไหร่ที่นางฝันเห็นโม่ฉีหมิง

ทุกครั้งกลางดึกเข้าสู้ช่วงความฝัน ในสมองก็จะมีภาพใบหน้าที่ไร้ความรู้สึก หรือใบหน้าที่เย็นชาของเขา

นางลืมไม่ได้ ทำได้เเค่คิดถึง ทุกครั้งที่นางจะเข้าใกล้เขา ใกล้จะอยู่ในอ้อมกอดของเขา ก็จะมือมาดันพว

บทที่317 เปิดใจคุยกัน

เรื่องในปีนั้น สำหรับนางเเล้วเป็นเรื่องที่ทรมานนางเข้าไปถึงเนื้อกระดูกที่สุด

นี่คือความลับของนาง คือความลับที่นางเก็บซ่อนไว้ในใจตลอด มีเเค่ตายไปกับความลับนี้จนเข้าโลงศพ

เเต่ว่า วันนี้กลับให้โล่หวินหลานพูดออกมา เอาความลับของนางมาเปิดเผยที่นี่

ใจของฮองเฮา

บทที่318 วางเเผนเเต่งงาน

เรื่องนี้ก็หลบหนีมานานมากเเล้ว โล่หวินหลานรู้ดีว่าไม่สามารถหลบได้อีกต่อไปเเล้ว

ทางฝั่งเวินอ๋องนี้ เเละฝั่งโม่ฉีหมิงนั้น ก็ไม่สามารถปกปิดได้อีกต่อไป ยิ่งยืดเวลาออกไปเท่าไหร่ ความสงสัยของเวินอ๋องก็จะมากขึ้น เรื่องนี้ต้องจัดการให้จบโดยเร็วเท่านั้น

“เวินอ๋อง เร