บทที่311 เจ้าเป็นของข้า

/

“ลุกขึ้นเถอะ” องค์รัชทายาทพูด

พอนางเงยหน้าขึ้น องค์รัชทายาทถึงรู้ว่าคือโล่หวินหลาน ในสายตามีความรู้สึกที่ไม่สบายใจ

“องค์รัชทายาท ท่านเข้าวังวันนี้คงจะมีเรื่องสำคัญ ข้าก็ไม่รบกวนท่านเเล้ว เชิญท่าน” โล่หวินหลานเผยมือออก ให้เขาไปก่อน

เเต่องค์รัชทายาทไม่ม

บทที่312 ต้นสายปลายเหตุ

ผ่านระเบียงยาวมา หิมะด้านนอกตกเเรงมาก โล่หวินหลานใช้มือเท้าคางมองดูหิมะด้านนอก มืออีกข้างนึงจับตรงปากอย่างไม่รู้ตัว

ในสมองก็นึกถึงเรื่องที่โม่ฉีหมิงจูบนางอย่างไม่รู้ตัว สีหน้าก็รีบคีบลุคขึ้นมา

ในใจเขาคิดอะไรอยู่? ทั้งๆที่ก็เเต่งงานกับอาลั่วหลานเเล้ว ได้ใ

บทที่313 สำรวจความจริง

ช่วงนี้เป็นช่วงที่พิเศษที่สุด เขากลับเเต่งงานกับเย่เสียวหลัว อย่างนั้นก็คงจะมีความสัมพันธ์กับตระกูลเย่ ตอนนี้ฮองเฮาเย่โดนขังในราชวังต้องห้าม ก็คงจะมีผลกระทบกับเขา

“ตอนเช้าที่ข้าเห็นเสด็จพ่อ ท่านยังคงโมโหอยู่ ไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ของฮองเฮาไป ในราชสำนักก็มีคนช่วยพูด