บทที่ 287ความเจ็บปวดเข้ากระดูก

โม่ฉีหมิงรีบวางกระดาษแผ่นนั้นลง เขาหันมาด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก สายตาของเขาราวกับจะกลืนกินคนตรงหน้า มองดูแล้วช่างน่ากลัวยิ่งนัก

"เจ้าอยากให้ข้ากลับไปมากขนาดนั้นเชียวหรือ?" โม่ฉีหมิงกัดฟันพูดออกมา ตอนนี้เขาดูดุร้ายราวกับอสุรกายที่มาจากขุมนรก

เขาไม่เคยคิ

บทที่ 288 รักผิดคน

อาลั่วหลันที่ยืนอยู่ด้านหลังนั้นพยายามที่จะแกะหน้ากากหนังคนลงมา แต่เมื่อสบตากับโล่หวินหลาน นางก็ส่งสายตาห้ามปรามมาทันที

หากนางบอกความจริงกับโม่ฉีหมิง เสี่ยวฮัวก็จะเจ็บปวดน้อยลงหรือไม่?

นี่คือความคิดในใจของอาลั่วหลัน

โม่ฉีหมิงจ้องมองมายังอาลั่วหลัน แต่นางกลับก

บทที่ 289หัวใจที่แตกสลาย

เวินอ๋องกลับเข้ามายังวังหลวงอีกครั้งเขาหาข้ออ้างมายังสวนดอกไม้ ขณะที่ไม่มีคนก็ลักลอบเข้ามายังดงหัวเยี้ยน

ดงหัวเยี้ยนเงียบสงัดราวกับไม่มีคน แต่ก็ไม่ได้ดูโศกเศร้าราวกับมีการสูญเสียองค์หญิง มองดูแล้วทุกอย่างล้วนปกติดี

เป็นเพราะเขาไม่ทราบเรื่อง หรือคนแคว้นนั้นไม่