บทที่ 275 วางกับดัก

พอนึกขึ้นได้ทันที โม่ฉีหมิงเคยบอกว่าพวกเขาว่าตัวตนที่แท้จริงขององค์หญิงเหอซื่อ ตอนนี้นางยังสงสัยอยู่ในใจ แต่ว่า ณ ตอนนี้ ดูจากสถานการณ์แล้ว หรืออาจจะเป็นเรื่องจริง

“ถ้าข้ารู้ ก็คงไม่ต้องตกใจเยี่ยงนี้” ฉินหยิ่นส่ายหัวอย่างทนไม่ได้ ยิ่งอยู่เขาก็ยิ่งเดาใจของท่านอ๋องไม่ออก

บทที่ 276 วางแผนแก้แค้น (ภาคแรก)

แต่เผชิญกับโล่หวินหลานแล้ว หมิงซีพูดโกหกไม่ออก และพยักหน้าให้นาง “ข้าเคยฝึก แต่ว่าท่านอาจารย์เคยกำชับว่าวิชานี้ถ้าไม่มีเหตุจำเป็นจริง อย่าใช้เรื่อยเปื่อย มิรู้ว่าเสี่ยวฮัวจะทำอะไร?”

ไม่สามารถใช้วิชาอย่างอำเภอใจ? ชิวโม่ไป๋คิดได้รอบคอบจริงๆ เขากลับมีวิชาที่ยิ

บทที่ 277 วางแผนแก้แค้น （ภาคต่อ）

เรื่องทุกอย่างนี่มันปิดบังหมิงซีไม่ได้จริงๆ ถึงแม้เขาจะอาศัยอยู่บนหุบเขามาเนิ่นนาน แต่ว่าเขาเป็นคนคิดละเอียดมาก ดูออกว่าเขาเดาบางอย่างออกหน่อยแล้ว

“จริงๆตอนข้าอยู่บนหุบเขาก็เคยพูดตัวตนที่แท้จริงของข้า ครั้งนี้ที่มา เมืองหลวง เจ้าก็รู้ว่าข้ามีจุดประสงค์อะไร