บทที่ 267 รอดพ้นอันตราย

บทที่พูดประโยคนั้น โล่หวินหลานไม่กล้าที่จะเงยหน้าขึ้นมา และไม่สามารถทำให้ใจสงบได้

นางไม่เคยคิดว่าเรื่องของนางในสมัยก่อนนั้นจะถูกพูดถึง มันช่างทำให้หมดความอดทน

“ท่านอ๋อง ฟ้าใกล้มืดแล้ว ท่านเข้าวังไปตั้งเกือบทั้งวัน ถ้าหากฮ่องเต้หานางไม่เจอ กลัวว่าเขาจะตามหากันวุ

บทที่ 268 เวินอ๋องสู่ขอ

เรื่องอภิเษก? ดล่หวินหลานส่ายหัวเบาๆ “ยังเลย แต่ก้เร็วๆนี้ ฮ่องเต้แคว้นเซิ่งโจวได้ส่งสาสน์มาเร่ง อาลั่วหลันมาที่นี่ก็จะเดือนนึงแล้ว แต่กลับไม่เห็นท่าทีว่าจะมีงานอภิเษก จึงร้อนรน”

โล่หวินหลานกล่าวกับอาลั่วหลันว่า นางต่างหากที่เป็นองค์หญิงตัวจริง ถึงแม้ว่านางจะมาแทนที่

บทที่ 269 เร่งรีบ

“น้องหก องค์หญิงเหอซื่อนั้นเป็นเพียงสิ่งที่แคว้นเซิ่งโจวไม่เอาแล้วถึงโยนมา ทำไมเจ้าจะต้องแต่งกับนางให้ได้ล่ะ? การรักษาตัวเองให้ดีนั้นดีที่สุดไม่ใช่หรือ? และถ้าชายาเวินรู้เข้า นางต้องโกรธมากแน่ๆ” โม่ฉีหมิงเดินเหยียบพื้นหิมะหนาๆอย่างมั่นคง ราวกับกำลังย่างก้าวด้วยความหนักอึ้ง