บทที่ 264

คลายพิษแล้ว

ไซ่เยว่นั่งจ้องมองไฟชองขวดยานั้น ไม่ขยับไม่แม้แต่น้อย สายตาเอาแต่จับจ้องไปที่ขวด

บทที่โล่หวินหลานมา เป็นเวลาสามยามพอดี ตอนนี้ในห้องครัวหอมฟุ้งไปด้วยกลิ่นของยา กลบกลิ่นเนื้อในห้องเสียหมด ทำให้มันถ่ายเทได้ดีกว่าเดิม

“ไซ่เยว่ เฝ้าไฟเป็นอย่างไรบ้าง?”โล่หวินหลานเดิน

บทที่ 265

อยากจะใกล้ชิด

ตอนนี้ดูท่า จื๋อเอ่อได้ปลดปล่อยแล้ว

โล่หวินหลานได้นึกถึงเรื่องที่เขาทำกับนางวันนั้น ดูท่าการที่เขาปราณีปราณอมแก่โล่หวินหลานนั้น จะไม่ได้ช่วยอะไร

“แม่ทัพที่ท่านพูดนั้นเรื่องจริงหรือ? ตอนนั้น บทที่ข้าเพิ่งเจอ ท่านไม่ได้เป็นแบบนี้” โล่หวินหลานขมวดคิ้ว

นึกย

บทที่ 266

พูดถึงเรื่องที่ผ่านมา

ตลอดทางนั้นสีหน้าชองโม่ฉีหมิงไม่ดีนัก แต่หลังจากที่จื๋อเอ๋อไปแล้ว สีหน้าของเขาค่อยรู้สึกสบายขึ้น

ไม่ง่ายกว่าจะได้เข้ามาในวัง หลบหนีผู้คนมาที่ดงหัวเยี้ยน เพื่อที่จะได้เจอนาง เล่าความคิดของเขาให้นางฟัง

แต่ว่า เมื่อพบหน้าเขาก้รู้สึกผิดหวัง นางใกล้ชิดกับจ