บทที่ 25

บทที่25 เกิดเรื่อง

“เจ้าพูดว่าอะไรนะ? โล่วี่เสว่ลักลอบมีสัมพันธ์กับชายอื่น?” โล่หวินหลานที่กำลังอ่านตำราพอได้ยินก็ตกใจไม่ใช่น้อย เพียงชั่วครู่ก็ปรับสีหน้าเรียบเฉยดังเดิม

ปกติโล่วี่เสว่ไม่ใช่คนที่จะมีสัมพันธ์กับชายใดก่อน ถึงนางจะเป็นคนไม่ดี แต่โล่หวินหลานเชื่อ เรื่องนี้ ต้องมีค

บทที่ 26

บทที่26 จัดการเรื่องอย่างยุติธรรม

“ข้ารู้แล้ว ผู้บริสุทธิ์ในตระกูลโล่ข้าจะหาเวลาปล่อยตัวออกไป ประหารสามคนนั้น สำหรับโล่วี่ปิง ก็ให้ส่งไปประจำการที่ชายแดนไป”

พอได้คำตอบที่พึงพอใจแล้วถึงได้หันหลังกลับ ไม่ได้สังเกตเห็นสายตาของโม่ฉีสิงที่มองไล่ตามหลัง แววตารู้สึกเจ็บปวดยิ่งนัก เขา

บทที่ 27

บทที่27 ยั่วยุ

โม่ฉีหมิงเลิกคิ้วด้วยความสงสัย หากแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกไป “ฉินหยิ่น ได้ยินที่พระชายาพูดหรือไม่? รีบไปจัดการให้เร็วที่สุด”

ฉินหยิ่นคุกเข่ายันพื้นโน้มศรีษะลงทำความเคารพ ถึงแม้ว่าเขาจะอยากรู้ว่าตอนนี้พระชายาคิดการใดกันแน่ แต่ก็มุถามให้มากความอะไร แม้กระทั่งท่านอ๋องยัง