บทที่ 242การแข่งขันขี่ม้า

ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์นั้น ต่างก็พากันตกใจ หากจะพูดถึงการแข่งขี่ม้านั้น เย่เซียวหลัวนางพึ่งแข่งมา ดังนั้นฝีมือการขี่ม้าของนาง จึงไม่เป็นสองรองใครแน่นอน

เพียงแต่ไม่อาจทราบได้ว่าฝีมือการขี่ม้าขององค์หญิงเหอซื่อนั้นเป็นเช่นไร จะดีเหมือนการขับร้องเพลงของนางหรือไม่ เพรา

บทที่ 243ไม่อาจต้านทานได้

โล่หวินหลานกระชับขาเข้ากับท้องของม้า หิมะโปรยลงมาไม่หยุดยัง ในขณะที่ถึงทางโค้งนั้น นางใช้แส้ม้าตีที่สะโพกของมัน ช่วงขณะที่นางกำลังจะนำหน้านั้น เย่เซียวหลัวเองก็รีบเอาม้าของตนมาตัดหน้าของนาง

ทั้งสองวิ่งสูสีกันไม่หยุด เย่เซียวหลัวเองก็ไม่ยอมที่จะลามือ

อยากจะนำ

บทที่ 244 บังคับขู่เข็นเสือขึ้นภูเขา

โล่หวินหลานไม่สนใจสายตาอันข่มขู่ของเย่เซียวหลัวเลย พอหันหลังไปก็บอกเรื่องพวกนางสองคนพนันกันออกมาเป็นคำๆ

"ฮ่องเต้เจ้าค่ะ จริงๆก็ไม่ได้พนันอะไรกันมาก แค่ก่อนจะมีการแข่งม้า เพื่อจะให้การแข่งขันครั้งนี้มีความหมายมากกว่านี้ เลยเพิ่มอะไรเข้าไปเพื่อความบันเทิ