บทที่ 238 งานเลี้ยงยามค่ำคืน

ไม่รู้ว่าสิ่งที่ฮองเฮาเอ๋ยนั้นถามด้วยใจจริงหรือแค่ประชดประชัน แต่จากที่โล่หวินหลานรู้จักฮองเฮานั้น นางดีกับแค่คนตระกูลเย่ ส่วนคนอื่นนั้นนางก็จะหยิ่งทรนงให้เสมอ

“ฮองเฮาเพคะ หม่อมฉันในตอนเล็กนั้นมักจะเอาแต่เล่น จึงไม่ได้ตั้งใจเรียนขี่ม้า ความสามารถในการขี่นั้นจึง

บทที่ 239 บีบบังคับผู้อื่น

การรับประทานอาหารในค่ำคืนนี้ช่างกลืนลงคอยากนัก โล่หวินหลานเงยหน้ามองไปบนเวธี เป็นเวลานาน แล้วได้ยินเสียงของเย่เซียวหลัวเอ๋ยขึ้น“เมื่อคราวที่แล้วได้ฟังการขับรองเพลงขององค์หญิงเหอซื่อช่างยากที่จะลืมเลือน ไม่ว่าใครก็ไม่อาจเทียบได้ ช่างไพเราะยิ่งนัก！”

"แน่นอนอยู่แล้ว

บทที่ 240 ความเข้าอกเข้าใจ

หิ่งห้อยเติมเต็ม หอยทากกำลังเดินมา เวินอ๋องมองไปยังเหตุการณ์ตรงหน้าที่เกิดขึ้น ในใจของคนเต็มไปด้วยความสงสัย

องค์หญิงเหอซื่อมาจากแคว้นเซิ่งโจว คิดดูแล้วโม่ฉีหมิงก็ไม่น่าที่จะรู้จักนางมาก่อน อย่างมากก็คงเคยเจอกันเพียงไม่กี่ครั้งคราว คงไม่ถึงขั้นสนิทสนมกัน

ยิ่