บทที่ 223 การไม่ใส่ใจไม่ใช่เรื่องแปลก

พระชายาอ๋องหลัวลุกขึ้นยืน นางสวมชุดสีชมพูอ่อน ด้านนอกก็คลุมผ้าคลุมตัวหนาสีชมพู ใบหน้าของนางช่างงดงามและฉลาดเฉลียว แก้มทั้งสองของนางเป็นสีชมพูระเรื่อ มองดูแล้วยังเด็กนัก

คงเป็นเพราะไม่เคยทำการแสดงต่อหน้าฮ่องเต้เจียเฉิงและผู้คนมากมาย ณ เวลานี้นางจึงเขินอ

บทที่ 224 ใกล้เพียงเอื้อมมือ

นางมองไปข้างอย่างใจเต้นระส่ำระส่ายรู้สึกไม่ปลอดภัย ความคิดของอาบั่วหลันถูกโล่หวินหลานคาดเดาได้หมด นางรู้ดีว่าผู้หญิงใจร้ายจิตใจโหดเหี้ยมหมายถึงใคร เมื่อบทที่คุยกับจื่อเอ่อนางได้หลอกถามจนจับต้นชนปลายถูก นางรู้สึกสงสารชีวิตของอาลั่วหลันมาก แต่นี่เป็นสิ่งหลบเลี่ยงไม่ได้โ

บทที่ 225 ความหมายของพระสนม

ตัวนางก็มีค่าเพียงเท่าที่เห็น แค่ผู้หญิงตัวเล็กคนหนึ่ง เป็นแค่องค์หญิงที่ถูกส่งมาอภิเษกสมรสกับแคว้น ได้มีโอกาสเสียสละตนแงได้ทำเพื่อบ้านเมืองก็ถือเป็นบุญของนางมากแล้ว เหตุใดถึงยังหวังว่าจะได้มีโอกาสเลือกคู่ครองด้วยตนเอง

“คิดไม่ถึงว่าองค์หญิงเหอเซ่อจะมีความคิดเหม