บทที่ 209

สัญญาณเตือนจากประตูเมือง

หมดเวลาไปครึ่งวันในการเดินลงเขา ไม่ถือว่าเหนื่อยมาก อย่างน้อยตรงตีนเขา ก็เดินทางสะดวก ถึงแม้จะมีเกล็ดหิมะเป็นอุปสรรค์ แต่ร่างกายของหมิงซีแข็งเจ้าร่ง เดินฝ่าพายุหิมะไป แม้กระทั่งลมหายใจก็ยังมั่นคง

ก่อนจะลงจากเขา ชิวโม่ไป๋สั่งว่าต้องไปตัดชุดมาให้โล่หวินหล

บทที่ 210

ปรุงยาพิษ

ขั้นตอนการปรุงยาพิษนั้นง่ายมาก เพียงแค่นำสัตว์และพืชที่มีพิษมาผสมกัน ตะตวงอย่างละเท่าๆกัน รวมกับขั้นตอนการปรุงพิเศษเฉพาะตัวก็จะออกมาเป็นน้ำยาที่มีพิษ และพิษของสัตว์ที่นำมาผสมในยานั้นยังคงความแรงของฤทธิ์ ไม่มีลดลง

ชิวโม่ไป๋มองการปรุงยาอันเชี่ยวชาญของโล่หวินหลาน เธอคงจ

บทที่ 211

ไม่ยอมเข้าใกล้

“หลีกไป หลีกไป อย่าขวางทาง” เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังมาจากด้านหลัง ไม่ต้องตั้งใจฟังมากก็รู้ว่าเป็นเสียงของใคร

เหล่านางกำนัลชินแล้ว ต่างก้มหน้ายืนหลบอยู่ตรงกำแพง

เย่เซียวหลัวค่อยเดินซอยเท้า กำลังจะยื่นมือไปจับมือของคนๆนั้น เงาของเขามาเลยตัวของนางไปมากแล้ว

“