บทที่ 206 ขัดคำสั่งฮ่องเต้

เดินออกมาจากด้านในตำหนัก จ้าวกงกงและเด็กรับใช้ติดตามรีบเดินมายังหน้าประตู วิวหิมะนี้ช่างสวยงามจริงๆ ทำให้ผู้ที่เดินผ่านไปมาต้องมองทุกครั้ง

“รีบหน่อย คำสั่งของฮ่องเต้นั้นไม่คอยใคร” จ้าวกงกงพูดเสียงสูงแล้วมองไปที่องครักษ์ที่ยืนอยู่ข้างๆ นี่เป็นศิษย์ที่เขารับเข้ามาใ

บทที่ 207 ลงเขาไปสังเกตุการณ์

แสงอาทิตย์ในยามเช้าอ่อนๆนั้นแทบทำให้คนมองไม่เห็น แสงอ่อนๆนั้นส่องมาจากทางตะวันออก สาดเข้ามาทั้งบ้านและป่าเขา เป็นแสงทอประกาย

โล่หวินหลานเดินออกมาจากบ้านต้อนรับแสงอาทิตย์แรกยามเช้า แต่ไม่คิดว่าจะเจอโม่ชิวไป๋และหมิงซีที่กำลังเก็บของ เตรียมตัวลงเขาอยู่

“เสี

บทที่ 208 หยกเสี้ยวนิรนาม

ขวดเซลามิคสีขาวไม่มีลวดลายอยู่ในมือของชิวโม่ไป๋ เขาหัวเราะอย่างชั่วร้าย

“เขาว่ากันว่า ยาเจ็บแสบนี้จะทำให้ผิวผู้ที่สัมผัสถูกนั้นทั้งเจ็บและคัน ยิ่งเจ็บก็ยิ่งเกา ยิ่งเกาก็ยิ่งคัน จนผิวเน่าเฟะในที่สุด แต่เมื่อมาถึงตอนนี้ผิวก็จะยิ่งเจ็บและคันมากขึ้น จนผิวเน่าเฟะซ้ำแล้