บทที่ 152 หลักทำนองคลองธรรม

หลังจากที่ขาของโม่ฉีหมิงหายดี ฮ่องเต้เจียเฉิงยิ่งให้ความสำคัญกับเขามากขึ้น ความสามารถขององค์รัชทายาทยังน้อยกว่าเขา

ครั้งนี้เขามีสิทธิ์เป็นคนสืบหาเรื่องนักแสดงแฝงฆาตกร นั่นก็หมายความว่าเขาถูกโปรดปรานในสายตาของฮ่องเต้แล้ว

“น้องสี่ มุมมองของเจ้าผิดแล้ว ราชวงศ

บทที่153 ฝังศพสร้างสุสาน

มือของนางถูกฮูหยินใหญ่จับไว้แน่นๆ ไม่แววว่าจะปล่อย

ลมหายใจของฮูหยินใหญ่เหมือนหายใจแรงมาก เหลือแค่นางไม่ได้ลากบ่าวขึ้นไปบนเตียงเท่านั้น

“เจ้าว่า ข้างนอกเป็นยังไงบ้างแล้ว? ฮูหยินสี่นาง นางไปอยู่ไหน?” คำพูดของฮูหยินใหญ่เหมือนกำลังเกรงกลัวอะไรบางอย่าง

เสียง

บทที่ 154 ภายนอกของเชียงโหลว

โล่หวินหลานอยู่บนอ้อมกอดของเขา และหัวเราะออกมาไม่สนใจใคร

“หัวเราะอะไร?” โม่ฉีหมิงฟังเสียงหัวเราะของนางแบบแปลกใจ มีอะไรน่าหัวเราะ?

“ไม่มีอะไร แค่รู้สึกว่าถ้าถูกเจ้าอุ้มอย่างนี้ไว้ตลอดชีพน่าจะดี” เสียงหวานๆของโล่หวินหลานเข้าไปถึงในใจของเขา

นานๆทีที่จะ