บทที่ 145 ค่อยๆฟื้นตัว

อากาศในค่ำคืนลงต่ำทำให้หนาวเย็น ลมได้พัดพาหิมะไปมา ต้นบ๊วยนอกหน้าต่างพริ้วไหวไปตามแรงลม ลมที่หนาวเย็นนั้นพัดหิมะขึ้นมาอยู่ท่ามกลางอากาศ จากนั้นก็ลงสู่พื้น

หลังจากที่สวินโม่ปรับสมดุลในร่างกายของเขาเรียบร้อยแล้วนั้น ก็เดินเข้าไปหาโล่หวินหลาน

"หวังเฟย ท่านไปทานข้า

บทที่ 146ความร้อนแรง

"เปล่าลูก หลัวเอ่อ ไม่มีใครจะแต่งงานกับเจ้าทั้งนั้น ฮ่องเต้ทรงมีพระราชองการแล้ว ให้เจ้าอภิเษกกับเวินอ๋อง เจ้ารู้หรือยังว่าฮ่องเต้ทรงรักเจ้ามากแค่ไหน" เย่กั๋วกงบอกกับลูกสาวที่พึ่งฟื้นขึ้นมาจากความตายด้ววความรัก เหตุการณ์นี้ทำให้เขาได้เรียนรู้ว่าคนในตระกูลสำคัญมากแค่ไหน

บทที่ 147 ความสัมพันธ์ที่แสดงออกมา

มือเรียวบางนั้นเย็นจัดจากหิมะที่ละลาย มือของนางแดงไปหมด คล้ายเกร็ดหิมะยังคงอยู่ในมือ โล่หวินหลานซุกมือลงไปในเสื้อผ้า ความหนาของปุยนุ่นในเสื้อผ้าไม่อาจทำให้นางหายจากความหนาวเย็นในระยะสั้นได้ รู้สึกเหมือนส่วนที่ถูกมือซุกเข้าไปนั้นก็เย็นไปด้วยเช่นเดียวกัน

ทั