บทที่134 ลูกไก่ในกำมือ

สำหรับพวกเขาแล้ว เวินอ๋องก็เหมือนเนื้อที่อยู่บนเขียง ถูกผู้คนทำร้าย รอเพียงคำสั่งจากเบื้องบน เขาก็จะได้สิ่งที่ไม่ต้องการ และจำเป็นต้องรับมันมา

เขาไม่มีทางเลือก

โม่ฉีหมิงมาเจ้าเดินมาถึงห้องโถงกลาง เดินผ่านแสงไฟหลากสี วางมือไว้บนไหล่เจ้าไม่ปล่อยไปไหน ทำเหมือนกับไ

บทที่135 ลาโลกกลับสู่สวรรค์

เรื่องนี้ลอยเข้าหูฮ่องเต้เจียเฉิง เมื่อเข้าประชุมราชวังยามเช้าเสร็จ เขาก็ส่งหมอในวังเป็นจำนวนสองในสามของทั้งหมด ไปรักษาเน่เซียวหลัวที่เรือนเย่ ในวังเหลือแต่แพทย์เก่าแก่ที่ชำนาญการคอยอยู่เผื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน

ในเรือนเย่ยุ่งวุ่นวายมาก

ไม่มีเวลาแม้แต่จะเก็บโคม

บทที่136 คิดหาวิธี

ฟ้าค่อยๆมืดลง ลมหิมะแรงขึ้นเรื่อยๆ นี่เป็นวันที่สองหลังจากที่เย่เซียวหลัวกินยาแกล้งตาย

ในห้องหนังสือที่เงียบสงัด มีเพียงแสงไปจากเทียนสองเล่ม แสงเทียนที่ไม่สว่างมากนัก สะท้อนไปทั่วทั้งห้องหนังสือ ในมือของโล่หวินหลานมีกระเป๋าน้ำร้อนอยู่ มองดูเงาตัวเองที่อยู่บนพื้น ทำท่าทาง