บทที่129บัตรเชิญของเวินอ๋อง

สีหน้าของโม่ฉีหมิงมืดครึ้มลงเขาค่อยๆเปิดหน้าต่างออกเผยใบหน้าที่ปกปิดความหยิ่งยโสไม่มิด“ไม่ทราบว่าในเมืองหลวงตระกูลเย่คนไหนจะแจกเงินมงคลให้เปิ่นหวาง?”

พ่อบ้านคนนั้นรู้จักโม่ฉีหมิงชั่วขณะที่เห็นเขาก็รู้ว่าตัวเองได้เหยียบกับระเบิดเข้าแล้วคาดไม่ถึงว่าจะเหยียบลงบนหัว

บทที่130ดุด่าบีบบังคับ

ช่วงเวลาตอนบ่ายบนท้องฟ้ามีแสงแดดอ่อนๆปรากฏขึ้นกองหิมะข้างนอกละลายเล็กน้อยแต่ว่าเมื่อมองไปข้างหน้ายังคงเป็นสีขาวสุดลูกหูลูกตา

ตอนนั่งอยู่บนรถโล่หวินหลานก็สามารถจินตนาการถึได้ถึงวิวทิวทัศน์ของตำหนักตงหมิงสีขาวๆของชั้นน้ำแข็งคนโบราณสวมใส่รองเท้าเหล็กโน้มย่อตัวลงเต้นรำบิ

บทที่131 การแสดงบนลานน้ำแข็ง

จะมีการเฉลิมฉลองแบบนี้ในทุกฤดูหนาว การเต้นรำพวกนี้พวกเขาก็ดูกันมานักต่อนักแล้ว ไม่ได้รู้สึกตื่นตาตื่นใจอะไร แต่ในมุมมองของโล่หวินหลาน นี่มันเป็นการเต้นรำของเหล่าเทพเทวดานางฟ้าชัดๆ

เมือก่อนเคยแต่ดูการเต้นรำพวกนี้ผ่านทางโทรทัศน์ แต่วันนี้ได้ชมกับตาตัวเอง รู้สึกแต