บทที่125มุ่งหน้ามาขอยา

โล่หวินหลานแอบเอาแนวคิดของการเตะฟุตบอลในสมัยปัจจุบันมาปรับเปลี่ยนเป็นศึกการปาหิมะแม้ว่าพวกสาวรับใช้ฟังแล้วยังมึนงงอยู่แต่ก็ยังพยักหน้ากระตือรือร้นที่จะอยากลอง

แต่ว่าติดปัญหาอยู่ที่คู่แข่งของพวกเขาคือโล่หวินหลานทำให้ทุกคนมีความกลัวนิดหน่อยยังไม่ต้องพูดบทที่ปาหิมะว่าจะ

บทที่126หิมะประปราย

มองดูแผ่นหลังของทั้งสองคนเดินออกจากประตูใหญ่เสร็จเย่หยุ่นในที่สุดก็อดใจถามออกมาไม่ไหว“พระสนมท่านหญิงเย่จะเอายาเจ้าล้งตายไปทำไมกัน?”

โล่หวินหลานจิบนมที่อยู่ในเจ้า้วมองไปทางที่สองคนนั้นเดินจากไปแล้วไตร่ตรองอยู่สักตรู่ถ้าเกิดเขาเดาไม่ผิดละก็น่าจะเพื่อหลบหนีจากการแต่งงานกับ

บทที่127ร่วมมือพิชิตศัตรู

แสงไฟสีแดงส่องสว่างในจวนบ่งบอกถึงการเฉลิมฉลองข้าวของหลายสิ่งถูกเปลี่ยนเป็นสีแดงมงคลบรรดาสาวใช้กำลังยุ่งวุ่นวายกับการทำความสะอาดลานบ้านด้วยความเบิกบานใจส่วนเย่กั๋วกงนั่นก็ยุ่งวุ่นวายอยู่กับการเล่นไทเก็กกับขุนนางในราชสำนัก

ทั้งจวนมีเพียงแต่เจ้าของจวนทางปีกตะวันตกเพี