บทที่ 83 ความรู้สึกผิด

คุณย่าซูเห็นว่าดึกแล้ว แต่ยังไม่เห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนและเด็กทั้งสามกลับมา รู้สึกไม่สบายใจ จึงมองไปทางปากหมู่บ้านตลอด

ขณะที่กำลังคิดว่าจะไปรอที่ปากหมู่บ้านดีหรือไม่ ก็เห็นต้าเป่าเดินกลับมาคนเดียว ไม่เห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนและเอ้อร์เป่า ซานเป่าตามหลังมา ในใจก็รู้สึกหวั่นไหวขึ้นมาโด

บทที่ 84 คุณย่าที่น่ารักที่สุด

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองคุณย่าซูตรงหน้า ท่าทางของเธอไม่เหมือนกำลังโกหก "ท่านไม่คิดว่าข้าเลือดเย็นหรือ?"

คุณย่าซูยิ้มจับมือเธอ "การกระทำแบบไหนถึงจะไม่เลือดเย็น? ปล่อยให้พวกเขารบกวนไม่มีที่สิ้นสุด หรือเอาเงินทั้งหมดที่เจ้ามีให้พวกเขา เจ้าไม่ได้ติดหนี้พวกเขา คนที่เจ้าติดหนี้

บทที่ 85 ไม่เกี่ยวกับข้า

โอ๋หยางจื่อเยว่มองสองคนตรงหน้า "พวกเจ้าช่วยข้า ไม่งั้นข้าจะร้องให้พวกเจ้าดู"

ซูโหย่วจิ่นชายตามองเธอ "พวกเราดูแล้ว"

โอ๋หยางจื่อเยว่สำลัก ไอ้บ้านี่ยังปากร้ายเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน

โอ๋หยางจื่อเยว่มองไป๋จุ้นอี้อย่างน่าสงสาร "ขี้เหนียวไป๋ เจ้าช่วยข้าสิ"

"ข้าช่วยเจ้าแล้ว เจ้าเ