บทที่ 792 อวิ๋นหมิงเยว่คลอดบุตร

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองดูคนแก่ในบ้าน เจียงป๋ออี้ก็มีหนวดเคราขาวแล้ว พวกเขาทั้งสามยังคงเล่นหมากรุกด้วยกัน แต่มักจะทะเลาะกันเพราะได้ยินไม่ชัด

สำหรับคนแก่ที่เหมือนเด็กพวกนี้ ทั้งเธอและซูโหย่วจิ่นก็รู้สึกจนปัญญา ตอนนี้คนในบ้านทุกคนต้องคอยดูแลเอาใจใส่พวกเขาทุกวัน

"ฮ่าๆ!" คุ

บทที่ 793 เหลนของเป่ยเป่ย

"อุแว้ๆๆ~"

หมอตำแยมาถึงหน้าลานบ้านก็ได้ยินเสียงร้องของเด็กแล้ว รู้ว่าตนเองไม่มีอะไรต้องทำแล้ว แต่ก็ยังเดินเข้าไปอย่างสุภาพ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนได้ยินว่าหมอตำแยมาแล้ว: "ให้นางรอก่อน ยังต้องรบกวนนางจัดการของพวกนี้"

"เจ้าค่ะ"

จีอู่เฟิงมองอวิ๋นหมิงเยว่ ในใจมีความรู้สึกมากมาย: "

บทที่ 794 อู๋ซินฉือ

ซูโหย่วจิ่นกลับมาพร้อมจดหมายตอบจากรุ่ยฉง: "เฉียนเฉียน ครั้งนี้ซานเป่ากลับไปรายงานตัว จะให้รุ่ยฉงกลับไปรับตำแหน่งนายอำเภอที่อำเภอชางเถา"

"ก็ดีนะ อย่างนี้จะได้เจอเขาบ่อยๆ ไม่ได้เจอกันมาสามปีกว่าแล้ว"

"วางใจเถอะ เขาน่าจะทำได้ดี"

**

ซานเป่ายืนอยู่บนถนนในเมืองหลวง เหมือนตอนที่จา