บทที่ 785 ไรอัน

เอ้อร์เป่าเห็นนีน่าและไรอันยืนบนดาดฟ้าก็ไม่แปลกใจ: "คิดดีแล้วหรือ"

"คิดดีแล้ว พวกเราจะกลับแคว้นต้าจิ้งกับท่าน"

"ตั้งแต่วันนี้พวกเจ้าอยู่บนเรือเลย" พูดจบหันไปหาหวงจู้: "หวงจู้ จัดห้องให้พวกเขา เอาเสื้อผ้าให้คนละสองชุดด้วย"

"ได้ ตามข้ามา"

วันต่อมา พี่น้องสองคนเรียนภาษาจีนกับหวงจู้แล

บทที่ 786 ข้าก็คิดถึงเจ้า

พวกเขาอยู่ในจักรวรรดิคาร์เซียนอีกหนึ่งเดือน จัดการสินค้าทั้งหมด ซื้อของที่ต้องการได้ ถึงเวลาออกเดินทางกลับบ้าน

นีน่าและไรอันยืนบนดาดฟ้า มองท่าเรือที่ไกลออกไปเรื่อยๆ พวกเขากำลังจะจากบ้านเกิด

นีน่ามองท่าเรือที่หายไปจากสายตาอย่างเศร้าๆ เอ้อร์เป่ายืนข้างเธอ: "เสียใจไหม"

นีน่า

บทที่ 787 เรื่องดี

ฮวาเฉี่ยนเหมียนขยี้จมูก: "ไม่รู้ว่าไอ้เจ้าเด็กพวกนั้นตอนนี้เป็นยังไงบ้าง"

"เจ้าหมายถึงใคร"

"น้องห้ากลับมาบอกว่า ลูกสาวโม่เล่ยดูเหมือนจะชอบต้าเป่า"

ซูโหย่วจิ่นดูไม่พอใจ: "ไอ้คนนี้ไม่ยอมเลิกรา ตัวเองไม่ได้ก็ส่งลูกสาวมาแทนหรือ"

"พรืด~!"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนหัวเราะขณะบีบแก้มเขา: "ข้าว่า