บทที่ 780 นีน่า

หวงจู้ถือน้ำแก้วหนึ่งเดินมาส่งให้: "เจ้าดื่มไปเท่าไหร่"

เอ้อร์เป่ารับแก้ว จิบหนึ่งอึก เป็นน้ำผึ้ง: "ข้าก็ไม่รู้"

หวงจู้นั่งข้างเขา: "สืบข่าวได้อะไรที่มีประโยชน์บ้าง"

"พวกนี้เจ้าเล่ห์กันทุกคน จะล้วงความลับจากปากพวกเขายากจริงๆ"

"วางแผนจะทำยังไง"

"ในเมื่อสืบไม่ได้ พวกเราไปเดินตลาดเองก

บทที่ 781 มาร์ค

เอ้อร์เป่ามองเธอ ดูไม่ออกจริงๆ ว่าอายุสิบหก อาจเพราะชินกับคนที่นี่ตัวสูงใหญ่ พอเจอคนตัวเล็กก็คิดว่าเป็นเด็ก

"ได้ ดูไม่ออกจริงๆ"

นีน่าไม่โกรธ เธอก็ไม่อยากตัวเล็ก แต่พวกเขาจนจนกินข้าวยังลำบาก จะมีสารอาหารให้โตได้อย่างไร

"ไปกันเถอะ พาพวกท่านไปดูน้องชายข้า" พูดจบอุ้มถุงกระดาษนำทาง

เอ้

บทที่ 782 ใบเสนอราคา

ตอนบ่ายมาร์คส่งคนมาส่งใบเสนอราคาจริงๆ เอ้อร์เป่าและหวงจู้ตรวจดูรายการสินค้าและราคา

หวงจู้ดูของและราคาแล้วหัวเราะเย็นชา: "เขาเห็นพวกเราเป็นแกะอ้วนแล้ว"

"ยังไง" เอ้อร์เป่าดูใบเสนอราคาอีกแผ่น

"เขาตั้งใจขึ้นราคาสินค้าพวกเขา ลดราคาสินค้าพวกเรา ชามกระเบื้องสิบใบให้แค่เหรียญเงินเดียว