บทที่ 773 โม่หัว

ต้าเป่ากลับถึงค่ายทหารเจอฉือจู้กับลู่จู้ สองคนเห็นสีหน้าเขาดูเหม่อลอย

"เหวินจ้าน ส่งคนไปแล้วเหรอ"

ต้าเป่ายิ้มมุมปาก: "ให้น้องห้าพวกเขาไปส่ง ฉันกลับค่ายรายงานตัว"

ฉือจู้กับลู่จู้ตบไหล่เขา: "กลับเถอะ"

ต้าเป่าหันไปมองทางแคว้นชิงอัน ภาวนาในใจ หวังว่าเจ้าจะปลอดภัย

น้องห้าและน้องสี่พาโ

บทที่ 774 ลุงโม่เล่ย

โม่เล่ยมองพระมเหสีและพระโอรส: "พวกเจ้ากลัวไหม"

พระมเหสีจัดเสื้อผ้า ยิ้มส่ายหน้า: "ไม่กลัว"

เด็กน้อยอายุน้อยกว่าโม่หัวมาก แต่ก็ยืนข้างพระมารดาอย่างเด็ดเดี่ยว ส่ายหน้า: "พระบิดา ลูกไม่กลัว"

โม่เล่ยยิ้ม หันไปมองโม่หัว: "เจ้าฆ่าพวกเขาได้เลย แล้วดูซิว่ายังมีอะไรข่มขู่ข้าได้อีก"

โม

บทที่ 775 เสวียนกุ้ยเฟย

พระมเหสีมองเขา มองตัวเอง: "ฝ่าบาท ต้องตัดแขนขาของพวกเขา ท่านถึงจะไม่ถูกควบคุม"

"ให้ข้าคิดอีกหน่อย"

หานเหยี่ยนเดินเข้าตำหนักอี้ซิน: "ความเคลื่อนไหวที่นี่ดึงดูดความสนใจของทหาร พวกเราต้องไปแล้ว"

น้องสี่และน้องห้าพยักหน้า มองโม่เล่ย: "ลุงโม่เล่ย พวกเราต้องไปแล้ว"

โม่เล่ยกัดฟั