บทที่ 770 เหยี่ยวไห่ตง

ต้าเป่าดึงความคิดกลับมา สองคนอยู่ในสถานการณ์ที่กระอักกระอ่วน ควรจะพูดอะไรดี

ต้าเป่าก้มมองหญิงสาวตรงหน้า: "พระบิดาของเจ้าคือโม่เล่ยใช่ไหม"

โม่เหยียนหรานได้ยินเขาชวนคุย หันหน้ามาด้วยความดีใจ: "พี่เหวินจ้าน รู้จักพระบิดาของหนูหรือ"

ต้าเป่าไม่คิดว่าเธอจะหันมาทันที ริมฝีปากบังเอ

บทที่ 771 เด็กบ้า

ต้าเป่าดูสภาพแวดล้อมรอบๆ ที่นี่ก็ใช้ได้ ต้องพักที่นี่ชั่วคราวสักไม่กี่วัน รอจดหมายตอบก่อนค่อยวางแผนต่อ

โม่เหยียนหรานคิดว่าครั้งนี้คงต้องหิว ใครจะรู้ว่าต้าเป่าทำอาหารอร่อยได้ในสภาพแบบนี้ ทั้งปลาย่าง เนื้อกระต่ายย่าง อร่อยมาก

"พี่เหวินจ้าน ทำไมพี่ถึงทำได้มากมายขนาดนี้"

"แม่ข้าสอน

บทที่ 772 น้องสาวที่ปรึกษา

ต้าเป่าเห็นน้ำตาที่หางตาเธอ กำลังจะเรียกเธอไว้ถามว่าเป็นอะไร แต่เธอขี่ม้าไปไกลแล้ว อาจจะเป็นเขาตาฝาด

ต้าเป่ามองเงาที่จากไป: "ขอให้เจ้ามีความสุขตลอดชีวิต"

หานเหยี่ยนตามม้าของน้องห้าทัน: "น้องห้า โม่เหยียนหรานดูอารมณ์ไม่ค่อยดีนะ"

น้องห้าหันไปมองโม่เหยียนหรานที่อยู่ไม่ไกล: