บทที่ 77 พี่ชายคนที่สอง ฮวาเฉิงลู่

ฮวาเฉี่ยนเหมียนจูงมือเอ้อร์เป่าและซานเป่า ต้าเป่าจับมือเอ้อร์เป่า แต่รู้สึกว่าทั้งสามคนอารมณ์ไม่ค่อยดี นางจึงหยุดเดินแล้วมองทั้งสาม "เป็นอะไรหรือ?"

เอ้อร์เป่ามองฮวาเฉี่ยนเหมียน "แม่ พวกเราไม่มีเงินแล้วใช่ไหม?"

"ถ้าไม่มีเงินแม่ก็จะไปหา พวกเจ้าแค่ตั้งใจเรียนก็พอ

บทที่ 78 เจ้าแพ้แล้ว

โรงพนันซิ่งหลงได้รับข่าว ต้าจ้วงก็พาคนมาที่นี่ เพราะฮวาเฉิงลู่ยังติดหนี้โรงพนันของพวกเขาอยู่ไม่น้อย พอมาถึงก็เห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนอยู่ที่นี่ด้วย

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นเขาแล้ว หันไปพูดกับเขา "เขียนสัญญาขายตัวมาฉบับหนึ่ง สัญญาตลอดชีวิต ถ้าเขาแพ้ให้ขายไปทำงานที่โรงงานหนักที่สุด"

ต้า

บทที่ 79 ซูโหย่วจิ่น

ที่โต๊ะริมหน้าต่างชั้นสองของโรงเหล้าไม่ไกลนัก มีชายหนุ่มอายุราว 22-23 ปี รูปร่างสูงใหญ่ ผิวสีแทน ใบหน้าคมเข้มมีเอกลักษณ์ ดวงตาลึกคมดุดันเย็นชา ดูเถื่อนไม่ยึดติดกรอบ มีเสน่ห์น่าหลงใหลอย่างบอกไม่ถูก

เขามองเหตุการณ์ด้านล่างด้วยความสนใจ ไม่คิดว่าที่อำเภอไป๋เยาจะได้เจอคนที่น่าสนใจ