บทที่ 767 เป็นปลาเค็มสามปี

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองดูข้างในที่เตรียมพร้อมและทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว: "รู้สึกยังไงบ้าง"

"ฉันว่าดีมาก คิดรอบคอบ เธอยังติดตั้งราวจับที่กำแพงด้วย คงเพื่อให้พวกเขาใช้สะดวกใช่ไหม"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนพยักหน้ายิ้ม: "อย่างนี้พวกเขาจะได้ใช้เป็นที่พยุงตัว สะดวกในการใช้งาน"

"เฉี่ยนเฉี่ย

บทที่ 768 น้องสาวเหรอ เลี้ยงเองเถอะ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินไปข้างหน้าเธอ ลูบหัว: "แล้วได้น้องชายไหม"

"อย่าพูดถึงเลย! หลอกฉันทุกปี ให้รอน้องชายเกิด รอมาเจ็ดปียังไม่เกิดสักที"

"หรูอวิ๋น พูดมั่วอีกแล้ว"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนได้ยินเสียงมองไปทางคนมา: "พวกเธอนี่เตรียมจะตัดขาดกับฉันแล้วหรือ"

จีอู๋เฟิงพยุงอวิ๋นหมิง

บทที่ 769 โม่เหยียนหราน

โม่เหยียนหรานเห็นเขาลังเล ทำหน้าน้อยใจ: "ดูสิ ถ้าหนูกลับเองคงไม่ปลอดภัยแน่ๆ ขอร้องละ"

ฉือจู้กับลู่จู้สองคนยืนดูละครอยู่ไกลๆ อย่างสนุก นายท่านส่งจดหมายเร่งพวกเขาหลายครั้งแล้ว แต่พวกเขาอยู่ในค่ายทหาร จะไปเจอผู้หญิงที่ไหน

ฉือจู้สะกิดลู่จู้: "ถ้าเหวินจ้านมีใจให้เจ้าหญิงองค์นี