ตอน 759
ข้ามเวลามาเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายของลูกน้อยสามคน
บทที่ 759 มงกุฎทอง
ซูโหย่วจิ่นและฮวาเฉี่ยนเหมียนจุดธูปให้ผู้อาวุโสทั้งสอง รวมถึงจุดแทนคุณย่าซูด้วย
คุณหญิงไป๋และท่านไป๋ดูแก่ลงไปมาก การสูญเสียผู้อาวุโสสองท่านในบ้านพร้อมกัน ทำให้พวกเขายากจะยอมรับได้
ฮวาเฉี่ยนเหมียนและซูโหย่วจิ่นปลอบใจสองสามคำ ไม่สามารถอยู่นานได้ จึงลากลับจวนอ๋องผู้สำเร็จราชการ
ตอน 760
บทที่ 760 อายุเกษียณ
โอ๋หยางรุ่ยฉงครุ่นคิดถึงสิ่งที่นางพูด: "ชายา ท่านคิดว่าอายุเท่าไหร่เหมาะสม?"
ฮวาเฉี่ยนเหมียนเข้าใจยุคสมัยนี้ อายุขัยของผู้คนไม่ยืนยาว หกสิบปีถือว่าอายุยืนแล้ว คนที่อายุยืนเหมือนคุณปู่ไป๋มีน้อยมาก
"ห้าสิบปี"
"ห้าสิบปีก็เป็นอายุที่เหมาะสม"
"ไม่ว่าจะเป็นแม่ทัพหรือขุนนางฝ่ายบุ
ตอน 761
บทที่ 761 การอำลา
หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วยาม กลิ่นหอมของอาหารลอยอวลในครัว อาหารทุกจานถูกทำเสร็จแล้ว อาหารของพ่อครัวหลวงยังคงประณีตเช่นเคย
เมื่อเทียบกับอาหารของฮวาเฉี่ยนเหมียน อาหารของเธอก็ไม่มีความสวยงามเท่า ในแง่ของการจัดแต่งอาหาร ฮวาเฉี่ยนเหมียนเป็นฝ่ายแพ้
พ่อครัวหลวงแม้ในใจจะคิดเยาะเย้ยฮวาเฉี่