บทที่ 71 ค่าเทอมที่แพงลิ่ว

ไป๋จุ้นอี้ยื่นมือออกมา ชูนิ้วทั้งห้า: "ห้าตำลึง"

คุณย่าซูสูดลมหายใจเฮือก: "แพงขนาดนี้เชียว แพงกว่าโรงเรียนทั่วไปเป็นเท่าตัวยังไม่พอ"

ไป๋จุ้นอี้มองฮวาเฉี่ยนเหมียน เธอไม่มีทีท่าตกใจแม้แต่น้อย: "ที่นั่นมีข้อดีอย่างหนึ่ง คือถ้ามีเงินก็ไม่ต้องสอบเข้า"

"นั่นก็สะดวกดี แล้วกา

บทที่ 72 เกมปาถุงทราย

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเด็กทั้งสามข้างตัว มือน้อยๆ ดำปี๋จนมองไม่เห็นสีเดิม: "กรงเล็บน้อยๆ นี่ดำจริงๆ เลยนะ"

"ฮิฮิ~"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนจับมือดำๆ ของเอ้อร์เป่าและซานเป่า: "ไปกันเถอะ กลับไปล้างมือ เตรียมกินข้าว"

ต้าเป่าก็เดินตามหลังเธอ พากันกลับเข้าลานบ้าน ฮวาเฉี่ยนเหมียนฝากเด็กทั้งส

บทที่ 73 ไปไหว้ครู

อาหารทำง่าย เธอทำอะไรสักหน่อยก็รับรองว่าเขาไม่เคยกิน ส่วนสุราชั้นดี เธอจำได้ว่าในห้วงมิติน่าจะมี แต่อยู่ที่ไหนนะ?

ฮวาเฉี่ยนเหมียนค้นหาสุราในห้วงมิติ สุราในห้วงมิติของเธอต้องดีกว่ายุคนี้แน่ หาอยู่นานจนในที่สุดก็เจอเหล้าขาวหนึ่งขวดและไวน์แดงหนึ่งขวดที่มุมห้อง

นี่เป็นสุราที่ซื้อต