บทที่ 690 สาหร่ายสีน้ำตาลและสาหร่ายสีม่วง

ฉางโส่วอุ้มเด็กเดินออกมา: "เป็นอะไร?"

ซิ่งฮวาชี้ที่ประตู: "ดูสิ"

"คุณนาย ท่านมาได้อย่างไร"

"ไม่ได้มาสักพัก มาดูว่าพวกเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง"

พ่อแม่ฉางโส่วยิ้มให้เธอ: "ดี ดีมาก ด้วยบุญคุณท่าน ครอบครัวเราดีกว่าแต่ก่อนมาก ตอนนี้ไม่มีโจรสลัดและโจรญี่ปุ่นมาแล้

บทที่ 691 ความเป็นเด็ก

ฮวาเฉี่ยนเหมียนยิ้มพยักหน้า: "มันเป็นอาหาร เรียกว่าสาหร่ายสีน้ำตาล กินแล้วป้องกันโรคได้หลายอย่าง สาหร่ายสีม่วงก็เช่นกัน"

"อ้าว! นี่เป็นยาด้วยหรือ?" พ่อฉางโส่วตกใจ พวกเขาอยู่ทะเลมาหลายชั่วอายุคน ไม่รู้ว่าของนี้กินได้ บางครั้งยังรำคาญที่มันติดขอบเรือและอวน

"ก็ประมาณนั้น พวกเจ

บทที่ 692 จดหมาย

เสวี่ยนจู้รับกล่องจดหมายที่หนักอึ้ง ช่วยยกเข้าห้องโถง

แล้วช่วยแยกจดหมาย ทั้งฉบับล่าสุด ฉบับแรกสุด จดหมายจากบ้าน และจดหมายจากเพื่อนๆ เช่น โม่เล่ยและไป๋จุ้นอี้

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเปิดจดหมายล่าสุดจากโม่เล่ยก่อน: น่านเตี้ยนกำลังโน้มน้าวพระราชบิดาให้ส่งทัพโจมตีต้าจิ้ง พระราชบิดาตอนนี้อาย