บทที่ 686 เจ้าเต็มใจรับตำแหน่งผู้นำโจรญี่ปุ่นหรือไม่

ต้าเป่าเห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนกลับมา: "แม่ ดูนี่ลูกฆ่าเอง" พูดพลางยกถุงเปื้อนเลือดให้ดู

ฮวาเฉี่ยนเหมียนกอดเขา: "แม่ภูมิใจในตัวลูก"

ต้าเป่าตะลึงแล้วกอดเธอ: "แม่ ต่อไปลูกจะปกป้องแม่และน้องๆ"

"อืม แม่เชื่อ"

ซูโหย่วจิ่นมองทั้งสองแวบหนึ่ง เห็นไม่มีใ

บทที่ 687 พวกท่านไม่ฆ่าข้า?

ดวงตาเย็นชาของหญิงสาวมีความประหลาดใจ: "พวกท่านไม่ฆ่าข้า?"

"ที่พวกเรามาโจมตีโจรญี่ปุ่น เพราะพวกเขาไม่สงบ ถ้าเจ้าทำให้พวกเขาสงบได้ เราอาจร่วมมือกันได้"

"ร่วมมือ?"

"ใช่ ร่วมมือระยะยาว พวกเจ้าไม่ต้องเป็นโจร ทำอาชีพสุจริต บางทีชีวิตอาจสงบสุขกว่า"

"พวกท่านต้องการอะไร?"

"

บทที่ 688 ผิงเล่อ

ซูโหย่วจิ่นมองสองคนที่กอดกันอยู่ไกลๆ เขาดูเหมือนจะได้ลูกสาวที่อายุน้อยกว่าเขาไม่กี่ปีโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว

เขาไม่ได้เดินเข้าไป พิงต้นไม้ห่างๆ รับลมทะเล ได้ยินเสียงร้องไห้กลั้นๆ แว่วมา

หลังวันนั้น ผิงเล่อเหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคน นางโหดเหี้ยมกว่าผู้ชาย ใบหน้าเต็มไปด้วยแผลเป็นทำให้น